Szafarze
Opiekun: ks. proboszcz
Nadzwyczajni szafarze Komunii Świętej to świeccy wyznaczeni przez biskupa do udzielania Komunii Świętej, zwłaszcza osobom chorym i starszym, oraz wspierania liturgii w parafiach.
Kim są nadzwyczajni szafarze?
Nadzwyczajny szafarz Komunii Świętej to osoba świecka, która otrzymała nominację od biskupa diecezjalnego, aby wspierać kapłanów w udzielaniu Eucharystii, szczególnie w sytuacjach, gdy liczba wiernych jest duża, kapłani są zajęci innymi obowiązkami duszpasterskimi lub stan zdrowia utrudnia im rozdawanie Komunii. Posługa ta obejmuje także zanoszenie Komunii do chorych i osób niepełnosprawnych, które nie mogą uczestniczyć w Mszy Świętej.
Historia i znaczenie
Tradycja nadzwyczajnych szafarzy nawiązuje do praktyki z II wieku, kiedy uczestnicy Eucharystii przynosili Ciało Pańskie chorym po zakończeniu Mszyświętej. W średniowieczu i w czasach Soboru Trydenckiego praktyka ta została ograniczona, a po Soborze Watykańskim II powrócono do jej znaczenia, aby umożliwić wiernym chorym regularne przyjmowanie Komunii.
Obowiązki i zasady liturgiczne
Podczas Mszy Świętej nadzwyczajni szafarze przygotowują naczynia z hostiami, zajmują miejsce w prezbiterium i pomagają w rozdawaniu Komunii, zawsze pod nadzorem kapłana. Podczas rozdawania Komunii każdemu wiernemu pokazują Hostię mówiąc: „CIAŁO CHRYSTUSA”, a wierny odpowiada „AMEN”. Poza Mszą szafarze odwiedzają chorych w domach lub szpitalach, przynosząc Komunię i błogosławieństwo proboszcza, co pozwala chorym czuć się pełnoprawnymi członkami wspólnoty parafialnej.
Wymagania dla kandydatów
Kandydaci na nadzwyczajnych szafarzy muszą spełniać określone kryteria: posiadać odpowiedni wiek, wykształcenie, głęboką wiarę i dobre cechy moralne. W przypadku mężczyzn żonatych wymagana jest zgoda małżonki. Szafarze przechodzą specjalistyczne szkolenie i formację duchową, aby właściwie pełnić swoją posługę.
W naszej parafii posługuje jeden szafarz, jest nim Pan Dariusz.
